Úsáideann turgnaimh eastósctha substaintí an difríocht i dtuaslagthacht nó i gcomhéifeachtaí deighilte substainte in dhá thuaslagóir do-mheasctha (nó beagán intuaslagtha), rud a ligeann don tsubstaint aistriú ó thuaslagóir amháin go dtí an tuaslagóir eile. Eastóscadh a thugtar ar an bpróiseas chun formhór comhdhúil a bhaint arís agus arís eile. Is gnách go mbíonn trí chomhpháirt ar a laghad i gceist le heastóscadh: an t-eastóscach, an tuaslagáit, agus an caolaitheoir. Tugtar an tuaslagán beatha ar an tuaslagáit agus ar an caolaitheoir (buntuaslagóir).
Go ginearálta is éard atá sa phróiseas eastósctha substaintí ná eastóscadh, níocháin agus aistarraingt. Go ginearálta, tugtar eastóscadh ar an bpróiseas chun an tuaslagáit a bhaint as an gcéim orgánach isteach sa chéim uiscí; tugtar níocháin ar an bpróiseas chun neamhíonachtaí a bhaint as an gcéim orgánach isteach sa chéim uiscí; agus aistarraingt a thugtar ar phróiseas dí-asú an tuaslagáit ón gcéim orgánach go dtí an chéim uiscí.

